Categories
Blog

De kus in Museum IJsselstein

 

30 september – 19 november 201

 

6e442033-af4f-4bb7-8b61-d241e8b517c5
Hoe verhoudt het museum zich tot de wereld om zich heen? Is het museum een plek die gaat over zenden? Of juist over luisteren? Is het een plek die iets vertelt over het verleden of is het juist een plek die vooruit kijkt? Steeds vaker vragen instellingen zich af wat hun rol is binnen de gemeenschap waarin ze zich bewegen. Jarenlang waren musea slechts huizen voor collecties en werd ze navelstaarderij verweten. De grote bezuinigingen van de afgelopen jaren dwingen musea om op een andere manier naar hun bestaansrecht te kijken. Waarom bestaan we en voor wie? Dat geldt ook voor Museum IJsselstein (MIJ).

 

 
Gezamenlijk creatieproces
Dit was voor MIJ aanleiding om te komen tot een manifestatie.

Een manifestatie geeft aan dat het gaat 3945b5e6-55e3-4de5-9a9d-c0fdcbdd8b90om een gezamenlijk creatieproces waar door meer invloed van de bezoeker, de betrokkenheid toeneemt. MIJ wil niet alleen een dienstbare, maar ook een noodzakelijke rol in de IJsselsteinse samenleving spelen. MIJ als sociaal gebruiksmuseum. MIJ probeert hiermee een bijdrage te leveren tot meer verbinding in de samenleving. MIJ is tenslotte het museum dat iedereen omarmt.

Niet alleen consumeren
Onbezoldigd directeur Bert Murk: ‘Het museum wil de bezoekers als ‘gebruikers’ centraal stellen. Gebruikers omdat MIJ de bezoekers motiveert en stimuleert om niet alleen te consumeren, maar juist te produceren. Samen gaan we in gesprek, delen we ervaringen, reflecteren we op bepaalde zaken en luisteren en kijken we naar elkaar.’Tijdens de manifestatie is het museum meer werkplaats en ontmoetingscentrum dan een museum in traditionele betekenis. De rol van de kunst en de kunstenaars is tijdens de manifestatie meer dan bij een reguliere tentoonstelling er één van ‘spiegel’, ‘ogenopener’ en ‘katalysator’.

Schuilen in bubbels
Vroeger hoorde je automatisch bij een bepaalde groep. Bij een geloofsgemeente, je familie, de plaatselijke voetbalclub of bij je collega’s van het werk. Tegenwoordig zijn groepen steeds verder versnipperd en losgeraakt van deze veilige, traditionele gemeenschapsvormen. De individualisering van de samenleving heeft een enorme vlucht genomen. Inmiddels telt Nederland al 36 procent eenpersoonshuishoudens. Mede hierdoor neemt het belang van zien en gezien worden steeds verder toe. Dit zie je onder andere terug in social media, waar iedereen honderden ‘vrienden’ heeft, het leven volledig maakbaar lijkt en waar je zelf de keuze hebt tot welke bubbel je wil behoren.


Elitebubbels en politieke bubbels
Lynn Berger schrijft hierover in een recent artikel in De Correspondent: ‘Eenmaal verschenen gingen ze niet meer weg, en nu zijn ze overal. Je hebt filterbubbels en mediabubbels; er is een Brusselse bubbel en een kosmopolitische bubbel; er zijn elitebubbels en politieke bubbels. De wereld lijkt het toneel geworden van een collectief potje bellenblazen, en hoe gezellig dat ook klinkt, het maakt ons blind voor de ander en dreigt ons verder dan ooit uiteen te drijven.’Dit blijkt ook uit de zeer scherpe formulering van filosoof Bruno Latour: ‘Wij, intellectuelen, leven in een bubbel. Maar die anderen, die zitten óók in een bubbel: een bubbel waarin klimaatverandering niet bestaat, Donald Trump niet liegt, en vroeger alles beter was.’

Wie niet zichtbaar is, bestaat niet
MIJ wil de verbinding aangaan met de omgeving. Hiervoor is het onderwerp ‘zichtbaarheid’ gekozen. Facebook, Instagram, Twitter, Snapchat, vloggers en bloggers, reality soaps, het draait in deze tijd om zichtbaar zijn en toch zijn er veel mensen die onzichtbaar zijn.  Zichtbaarheid is nodig voor het vinden van werk, voor het maken van vrienden. Wie niet zichtbaar is, bestaat niet. Berger omschrijft dit zeer treffend als de bubbelparadox: ‘Het bubbeltijdperk hangt van paradoxen aan elkaar. De bubbel is transparant, fragiel, en vluchtig, maar maakt ons ook blind en sluit ons op.’

 

Prik de bubbel door!
MIJ wil met deze manifestatie aanzetten tot bewustwording van deze bubbels. We hebben namelijk weinig contact met mensen buiten onze kring en dat is een van de oorzaken van maatschappelijke spanningen. Door het maken van contacten buiten je eigen zichtveld vergroot je je wereld. Deze manifestatie is een eerste verkenning. Een mooi voorbeeld van het openbreken van vooroordelen is het veelgeprezen televisieprogramma ‘Over de Streep’, gepresenteerd door Arie Boomsma. Hierin wordt inzichtelijk dat mensen uit uiteenlopende groepen verbonden zijn door gemeenschappelijke ervaringen. We hebben veel meer met elkaar gemeen dan dat wij van elkaar verschillen.

Samenwerking
Om groepen met elkaar te verbinden heeft MIJ samenwerking gezocht met Pulse en Buurtgezinnen, de welzijnsorganisaties uit IJsselstein. Deze organisaties hebben als missie kwaliteit van wonen en leven voor inwoners te vergroten: thuis en in de buurt.

Kunstenaars
Semâ Bekirovic, Isabel Ferrand, Marieke Gaymans, Guda Koster, Bernadet de Prins, Fedor van Rossem, Angenelle Thijssen, Su Tomesen, Ari Versluis & Ellie Uyttenbroek, Henk Wildschut

Tekst letterlijk overgenomen van de site van Museum IJsselstein